φοβητέον

ον
A. one must fear, Pl. R. 452b, Lg. 891a, etc.
2. φοβητέος, α.ον, to be feared, ib.746e.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φόβημα Dictionary φοβητικός →
An open-access project