φλόγεος
α, ον
A.
bright as fire, ὄχεα Il. 5.745, 8.389.
2.
burning, flaming, πυρὸς αὐγαί E. Hec. 1104 (lyr.); φλογέας δαλοῖσι χέρας Id. Tr. 1257 (lyr.); λαμπάδες Ar. Ra. 340 (lyr.).
3.
inflamed, red, φλόγεαι, = ἐρυθραί, dub. in Hp. ap. Gal. 19.152; v. φλόγιος.