φλάω

A. ἔφλα Id. Nu. 1376: fut. φλάσω [α], Dor. φλασσῶ Theoc. 5.148 (Ahrens, φλασῶ codd.): aor. ἔφλασα Hp. VC 11, poet. φλάσα Pi. N. 10.68, Dor. opt. φλάσσαιμι Theoc. 5.150 (Ahrens, φλάσαιμι codd.):—Pass., aor. ἐφλάσθην Hp. l. c., etc.; pf. πέφλασμαι ib.5, (συμ‐) IG 22.1425.351:— = θλάω, crush, οὔ νιν φλάσαν Pi. l. c.; πουλύπουν φλάσασα ἐσθιέτω Hp. Superf. 33, cf. VC 2 (Pass.); ἔφλα ἐν τῇ θυεία . . ὀπὸν καὶ σχῖνον Ar. Pl. 718; φλῶσι τἀντικνήμια ib. 784; ἔφλα με Id. Nu. 1376, cf. Theoc. ll. cc.: metaph., πᾶσι κακοῖσιν ἡμᾶς [τὰς γυναῖκας] φλῶσιν . . ἅνδρες Ar. Fr. 10(lyr.).

2. Com., bruise with the teeth, eat up, Id. Pl. 694, Pax 1306, Antiph. 190.19, Men. 607.

II. sens. obsc., = masturbari, Hsch.