φιτύω

A. sow, plant, beget, A. Pr. 235, Supp. 313, S. Ant. 645, E. l. c.; ὁ φιτύσας πατήρ S. Aj. 1296, Tr. 311; also used by Pl. R. 461a, Lg. 879d, Criti. 116c: —Med., of the woman, bear, Ἠὼς . . Κεφάλῳ φιτύσατο υἱόν Hes. Th. 986, cf. A.R. 4.807, Opp. C. 1.4; Ep. 2 sg. fut. φιτύσεαι Mosch. 2.160.