φιλοπραγμοσύνη

A. busy disposition, meddlesomeness, restless habit of life, φεύγοντος τάς τε τιμὰς καὶ ἀρχὰς καὶ δίκας καὶ τὴν τοιαύτην πᾶσαν φιλοπρ. Pl. R. 549c; of Philip of Macedon, D. 1.14, 4.42; of Meidias, Id. 21.137; synon. with πολυπραγμοσύνη, Arist. Top. 111a10.