φιλοπόνηρος

ον
A. friend to bad men, ibid., Din. Fr. 89.37, Arist. EN 1165b16, Plu. Alc. 24.
II. lover of evil, Ph. 2.4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φιλοπονηρία Dictionary φιλοπονία →
An open-access project