φιλοκίνδυνος

A. fond of danger, adventurous, X. An. 2.6.7, Cyr. 2.1.22, D. 11.22; ἐπίπονος καὶ φ. βίος Isoc. 10.17; θυμοειδὴς καὶ φ. Plu. Arist. 17: Comp., Luc. Peregr. 23: Sup., πρὸς τὰ θηρία φιλοκινδυνότατος X. An. 1.9.6: τὸ φ. adventurousness, Plu. 2.966a, Luc. DMort. 14.5, etc.: Adv. ‐νως X. Smp. 4.33, OGI 248.39 (Pergam., ii B. C.); φ. ἔχειν Aristid. 1.394J.: Comp. ‐ότερον Onos. 1.24.

2. in bad sense, foolhardy, ‐ότατος πάντων ἀνθρώπων εἶ D. 20.145, cf. Ael. VH 12.23, Lib. Ep. 14.2. Adv. ‐νως Luc. DMort. 19.2; διετέθησαν Isoc. 8.97.