φιλόκαινος

ον
A. loving novelty or innovation, Plu. 2.731b, etc.: τὸ φ. D.H. 15.6(7), Ph. 2.115, Luc. Icar. 24.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φιλοκάθολος Dictionary φιλόκαισαρ →
An open-access project