φιλοζωΐα

A. love of life, esp. of an ignoble kind, clinging to life, διὰ φιλοζωΐαν Plb. 15.10.5, cf. Andronic. Rhod.p.572 M.; διὰ τῆς συγγενοῦς φ. D.S. 2.50; ὑπὸ φ. D.L. 6.19; τὸν ἔνδοξον θάνατον τῆς ἀγεννοῦς φ. ἠλλάξαντο D.S. 17.84.