φιλήκοος

A. fond of hearing conversation, discourses, etc., φ. καὶ ζητητικός Pl. R. 535d; φιλόμουσος καὶ φ. ib.548e; οἵ τε φιλοθεάμονες οἵ τε φ. ib.475d; ἀνὴρ φ. καὶ ἱστορικός Plu. Alc. 10:—τὸ φ., = φιληκοΐα, Id. 2.704e: but also, fond of hearing for mere pastime, opp. οἱ φιλομαθοῦντες, Plb. 7.7.8. Adv. ‐ως, ἔχειν Hld. 5.16, Aristid. 2.230 J., Chor. 6.34 p.95 F.-R.