φίλαυλος

ον
A. fond of the flute, Μοῦσαι S. Ant. 965 (lyr.); δελφίς E. El. 435 (lyr.); οἱ φ. Arist. EN 1175b3.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φιλαυθόμαιμος Dictionary φιλαύστηρος →
An open-access project