φθονητικός

ή, όν, Adv., ἡ
A. envious, ἕξις Plu. 2.682d; φθονητική,ἡ, Phld. Vit. p.43J. Adv. ‐κῶς Plu. l. c.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φθονητέον Dictionary φθονόλετρος →
An open-access project