φθισικός

ή, όν
A. consumptive, Arist. Pr. 884a11, Dsc. 1.72, Sor. Vit.Hippocr. 5, Plu. 2.674b, Arr. Epict. 3.13.20, etc.: metaph., σε . . φθόνος φθισικὸν πεποίηκε Men. 540.7.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φθισικεύομαι Dictionary φθισίμβροτος →
An open-access project