φθειροποιός

όν
A. producing lice, λίνον Plu. 2.352e; ἔριον ib.642c, Gp. 15.1.5.
II. (φθείρ 111) πίτυς φ. pine that bears small edible seeds, Pinus brutia, Thphr. HP 2.2.6.
III. destructive, πνεῦμα δαιμόνιον φ. PMasp. 1884 (vi A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φθειροκτόνον Dictionary φθειροπύλη →
An open-access project