φεύξιμος

ον
A. φύξιμος, τόπος Plb. 13.6.9; ἔστι δούλῳ φ. βωμός Plu. 2.166e.
II. = φευκτός, Hsch.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φευξείω Dictionary φευξιπ →
An open-access project