φερέπτερος

ον, ον, ὁ
A. bearing wings, winged, Max. 610: gen. pl. φερεπτερύγων from φερε‐πτέρυγος, ον, or φερε‐πτέρυξ, ὁ, ἡ, Opp. H. 2.482.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φερέπονος Dictionary φερεπτόλεμος →
An open-access project