φερέκαρπος

ον
A. yielding fruit, σπέρματα, γαῖα, Plu. 2.495c, AP 9.778 (Phil.); Βάκχος, Σελήνη, Orph. H. 50.10, 9.5, cf. Fr. 44.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φερέκακος Dictionary φερεκλεής →
An open-access project