φέβομαι

A. = φοβέομαι, to be put to flight, flee in terror, οἱ δ’ ἐφέβοντο κατὰ μέγαρον Od. 22.299; ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο Il. 15.345; ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι 8.107; αἴ κε φέβωμαι πληθὺν ταρβήσας 11.404; μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο 5.527; ὑπ’ Ἀργείοισι φέβοντο 11.121; πεδίονδε φέβεσθαι A.R. 3.1345: c. acc., flee from, φεβώμεθα Τυδέος υἱόν Il. 5.232. (Cf. φόβος, φοβέω, φοβερός, Lith. běgti 'run'.)