φάτις

A. φάτι S. OT 151 (lyr.), φάτις Id. Aj. 173 (lyr.): contr. acc. pl. φάτις Pi. P. 3.112 (s.v.l.): not found in any other cases: (φηυί):—poet. Noun, used also by Hdt.,

I. voice from heaven (not in Hom.), oracle, φ. Διός S. OT 151 (lyr.), cf. 1440, E. Supp. 834 (lyr.); ἀπὸ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φ. βροτοῖς στέλλεται; A. Ag. 1132 (lyr.); ἀπ’ οἰωνῶν S. OT 310; Μουσάων Ar. Av. 924 (lyr.); of a dream, A. Pers. 227 (troch.); of the interpreter of dreams, ib. 521.

2. voice or saying among men, common talk, rumour, αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν Od. 21.323, cf. Sol. 2.3; φ. ἀνθρώπους ἀναβαίνει ἐσθλή good report. Od. 6.29; εὐκλεής E. Fr. 242; φ. βαρεῖα A. Ag. 456 (lyr.); ἐπίψογος ib.611; κακά S. Aj. 186 (lyr.); φ. ἔτυμος, νημερτής, E. IA 794 (lyr.), Lyc. 1051; μαψίδιος, ψευδής, E. Hel. 251 (lyr.), AP 7.239 (Parmen.); in Doric Prose, PSI 9.1091.5: c. gen. objecti, φ. μνηστήρων a report of the suitors, Od. 23.362: but κατὰ τῶν ἱρέων τὴν φάτιν as the priests' story runs, Hdt. 2.102; ὡς φ. ὅρμηται Id. 7.189; φ. κρατεῖ A. Supp. 294; ὥσπερ ἡ φ. S. OT 715; ὡς φ. ἀνδρῶν Id. Ant. 829 (lyr.); οὕτω φ. αὐδᾷ E. Ion 225 (lyr.): ἡ φ. μιν ἔχει the report goes of him . . , Hdt. 7.3, cf. 8.94; ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει φάτις Pi. P. 1.96: reversely, in same sense, ἔχει τινὰ φάτιν ἀνὴρ Ἐφέσιος Hdt. 9.84, cf. E. Hel.l. c.: φάτιν ἀγγέλλειν, φέρειν, Batr. 138, A. Ag. 9, etc.; ἆραι S. Aj. 191 (lyr.); καταβαλεῖν φ. ὡς . . Hdt. 1.122; κλύειν φάτιν S. Aj. 850; φ. ἐπέρχεται, ἦλθέ τινι, Id. Ant. 700, E. Hipp. 130 (lyr.); ἐς τοὺς δήμους φ. ἀπίκετο ὡς . . Hdt. 1.60; ἐνθεῦτεν φ. κεχώρηκε ib.122; ἦ σ’ ἐπίανέν τις ἄπτερος φ.; A. Ag. 276; proverb, φ. αὐτοῖσιν μαρτυρεῖ Heraclit. 34 (cf. Trag.Adesp. 517).

3. subject of a saying or report, Νέστορα καὶ Σαρπαδόν’, ἀνθρώπων φάτις themes of many a tale, Pi. P. 3.112 (s. v. l.); δέρκομαι φάτιν ἄφραστον a thing unspeakable, S. Tr. 693.

II. speech. words, of a single person, Id. Ph. 1045, El. 329,1213.

2. speech, language, Ἕλλην’ ἐπίσταμαι φάτιν A. Ag. 1254.

III. a name, Id. Fr. 6.