φαρνάκειος

α, ον, τό
A. of Pharnaces, τετρᾶχμον Inscr.Délos 1444 A a 17 (ii B. C.).
2. Φαρνάκειον,τό, in Lat. form Pharnaceon, = πάνακες Κενταύρειον, Plin. HN 25.33; cf. Gloss.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φαρμιανὸν Dictionary φάρξις →
An open-access project