φαρμακευτικός

ή, όν
A. of or by means of drugs or pharmacy, κάθαρσις Pl. Ti. 89b: ἡ ‐κή (sc. τέχνη), = φαρμακεία, opp. surgery. Gal. 15.425, D.L. 3.85; φ. ἰατρός one who prescribes drugs, Gal. Thras. 24.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φαρμακευτής Dictionary φαρμακεύτρια →
An open-access project