φάραγξ

A. cleft, chasm, esp. in a mountain side, ravine, gully, Alcm. 60.1 (pl.); φ. πρὸς δυσχειμέρῳ A. Pr. 15, cf. 142 (anap.), al., E. IT 277, X. HG 7.2.13, Thphr. HP 9.5.2 (pl.), Schwyzer 289.161 (Priene, ii B. C.), etc.; πᾶσα φ. πληρωθήσεται LXX Is. 40.4; πάντας . . ἐς φάραγγα ἐσέβαλον Th. 2.67; ἐν πύλαισι γὰρ σταθεὶς φάραγγος of the cave, E. Cyc. 668; φάραγγα δακτύλου πιάσματι σύρει, of shaping a roll before it is baked, Eub. 75.11:—metaph., of Cleon, φάραγγα καὶ Χάρυβδιν ἁρπαγῆς Ar. Eq. 248 (troch.).

II. metaph., of the anus, Sotad. 2.2.