φαιδρός

A. bright, beaming, φάος Pi. Fr. 109; ἁλίου σέλας A. Eu. 926 (lyr.); σελήνη Id. Ag. 298; τράπεζαι Cratin. 301 (troch.); κρατήρ Alex. 119.1; of sparkling water, λευκῶν φαιδροτέρην λιβάδων (of a woman), AP 7.218 (Antip. Sid.); ἀήρ Poll. 9.20.

2. metaph., beaming with joy, bright, cheerful (opp. στυγνός, X. An. 2.6.11), φ. πρόσωπον Sol. 42.3, S. El. 1297, etc.; φ . . . ὄμμασι δέξασθε . . βασιλέα A. Ag. 520; φ. φρενὶ δέξασθαι Id. Ch. 565; φ. κάρα S. El. 1310; ὄμμα φ. ὡς εἶδον τέκνων E. Med. 1043; φαιδροῖς ὠσίν, of a horse pricking his ears, Ar. Pax 156 (anap.); of persons, of glad countenance, cheerful, X. Cyr. 3.3.59, Gal. 6.186, 16.615 (Comp.), etc.; φαιδρὸς λάμποντι μετώπῳ Ar. Eq. 550 (anap.); ὄμμασι καὶ σχήμασι καὶ βαδίσματι φαιδρός X. Ap. 27; κυνὲς ἀπὸ τῶν προσώπων φ. Id. Cyn. 4.2; ἐπί τινι φ. glad at a thing, D. 18.323. Adv. ‐δρῶς joyously, cheerily, φ. βιοτεύων X. Cyr. 4.6.6, cf. 4.2.11; neut. pl. φαιδρά as Adv., φ. γοῦν ἀπ’ ὀμμάτων σαίνει με with happy smile, S. OC 319, cf. Fr. 766 (anap.).

II. masc. pr. n., properisp. Φαῖδρος: fem. Φαίδρα, Ion. Φαίδρη, parox. (Cf. Lith. gi[etilde]dras 'fair, clear (weather, sky)'.)