φαίδιμος
ον, α, ον
A.
shining, radiant, glistening, esp. of men's limbs, φ. ὦμος Od. 11.128, Pi. O. 1.27; γυῖα Il. 6.27, Hes. Th. 492; κόμα Pi. N. 1.68; πρόσοψις Id. P. 4.28 (s. v. l.); sleek, glossy, ἵπποι Id. O. 6.14.
2.
of heroes, famous, glorious, φαίδιμ’ Ἀχιλλεῦ Il. 9.434; φαίδιμ’ Ὀδυσσεῦ Od. 10.251; φαίδιμος Ἕκτωρ, αἴας, Il. 4.505, 5.617, etc.—Used by Trag. only in Ep. phrases, φαίδιμ’ Ἀχιλλεῦ A. Fr. 131 (anap., ap.Ar. Ra. 992); ἀμφὶ φ. ὤμοις S. Fr. 453; so φ. βραχίονες Achae. 4.