ὑλακόμωρος

ον
A. always barking, howling, κύνες Od. 14.29, 16.4; μόθον ὑ. Nonn. D. 36.197. (For the ending ‐μωρος, cf. ἐγχεσίμωρος, ἰόμωροι, σινάμωρος.)[υ in dact. verse.]
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project