ὕειος

A. of or belonging to swine, κοιλία ὑεία pig's tripe, Ar. Eq. 356; ὕ. τρίχες pig's bristles, Arist. HA 519a24; σαρκὸς ὑείας κρέας Philetaer. 10; κρεΐσκος Alex. 189; πλευρόν Hermipp. 45; ἀκροκώλιον Stratt. 4, Antiph. 126.2, cf. Hecat. 9 J. (where ὕεα); ῥύγχος Anaxil. 11; κοιλία, σπλάγχνα, Arist. HA 495b27, 507b37; ὕεια (sc. κρέα) Anaxandr. 39.7, Diocl.Fr. 141, LXX Ps. 16(17).14, 1 Ma. 1.47, cf. IG 12(1).677.26 (Rhodes, iii B.C.):—θηρίον ὕ., as a type of brutish ignorance, Pl. R. 535e; v. ὑηνός, ὑϊκός. (This form is censured by Thom.Mag.p.371 R., who recommends ὑεικός.)