ὑδατεινός

ή, όν
A. watery, moist, πνεύματα ὑδατεινότατα Hp. Aër. 6; χώρη ὑδατεινή ib.15: perh. to be read for ὑδατινός (fem.) in Matro Conv. 79, and for ὑδάτινος in Thphr. Vent. 7,57.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ὑδαταίνομαι Dictionary ὑδατηγός →
An open-access project