ὑγιηρός

ά, Adv.
A. Aër. 9), wholesome, ἄκος Pi. N. 3.18; ἔτος ὑ., opp. νοσερόν, Hp. Aër. 10.
II. of persons, healthy, hearty, sound (opp. νοσερός), κεφαλαί ib.4; ὑγιηρότατοι Hdt. 4.187: Sup. ὑγιηρέστατος (which may be from ὑγιηρός, cf. σπουδαιέστατος, etc.) Id. 2.77 codd., but in AB 115.7 ὑγιηρότατος is cited from Hdt. Bk.2. Adv. ‐ρῶς, εἶχον Hp. Epid. 1.5, cf. Art. 41 (v.l.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project