τύφω

A. θῦψαι Hsch., Suid. s.v. ἀτυφία: pf. τέθυφα dub. cj.in Crobyl. 4 (τέθαιφε cod.A Ath.), Plb. 5.42.3 (ὑπο‐): —Pass., Arist. Mete. 362a7, Call. Del. 141, etc.: fut. τυφήσομαι(ἐκ‐) Men. 505: aor. ἐτύφην(ἐπ‐) Ar. Lys. 221: pf. τέθυμμαι(ἐπι‐) Pl. Phdr. 230a:—raise a smoke, D. 37.36: c. acc. cogn., τύφειν καπνόν Hdt.l.c.: abs., smoke, ἐπὶ σποδῷ μυδῶσα κηκὶς μηρίων ἐτήκετο κἄτυφε κἀνέπτυε S. Ant. 1009.

II. trans., smoke, τῦφε πολλῷ τῷ καπνῷ (sc. τοὺς σφῆκας) Ar. V. 457 (troch.), cf. 1079 (troch.):—Pass., [μέλισσαι] καπνῷ τυφόμεναι A.R. 2.134; τυφόμεθα (v.l. ‐ούμεθα)ὑπὸ τοῦ καπνοῦ Jul. Caes. 310d.

2. consume in smoke, burn slowly, τυφέτω, καιέτω τὸν Αἴτνας μηλονόμον E. Cyc. 659 (lyr.); τ. τὸν χόρτον D.S. 3.29 (as v.l. for πυροῦσι): metaph., Crobyl. l.c.:—Pass., smoke, smoulder, τύφεται Ἴλιον E. Tr. 145 (lyr.), cf. Ba. 8; [χθὼν] καπνῷ κατερείπεται τυφομένα Id. Hec. 478 (lyr.); τυφέσθω Κύκλωψ Id. Cyc. 655; λίνον τυφόμενον smouldering flax, Ev.Matt. 12.20 ( = λ. καπνιζόμενον LXX Is. 42.3): metaph., τυφόμενος πόλεμος smouldering, but not yet broken out, Plu. Sull. 6; also of the fire of love, πόθοις τυφόμενον γλυκὺ πῦρ AP 12.63 (Mel.), cf. 92 (Id.), 5.123 (Phld.), 130 (Id.), 11.41 (Id.).