τυφλώττω
A.
to be blind, ψυχὴ τ. Luc. Nigr. 4, cf. Phld. Po.Herc. 1676.4, Cic. Att. 2.19.1, Gal. 15.168, Chor. in Rh.Mus. 49.504 (p.252 F.-R.); περὶ τὰ κάλλιστα Plb. 2.61.12; ἀμφὶ [τὰς αἱρέσεις] Gal. Libr.Ord. 1.
2.
to be dim, faded, of paintings, Philostr. Im. 1.2.