τυραννόκτονος

Adj., ὁ
A. slayer of a tyrant, D.S. 16.14, Plu. 2.256f, Luc. Tyr. 1, Lib. Decl. 43.32:—as Adj., πάθος, τιμαὶ τ., of slaying a tyrant, Phalar. Ep. 70.1.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τυραννοκτονικός Dictionary τυραννοποιός →
An open-access project