τυννός

ά, όν
A. so small, so little, Call. Fr. 420, Theoc. 24.139, IGRom. 4.235.2 (Mysia); ἐκ τυννῶν(ἐκ τιτυννῶν codd., corr. Ruhnken) from childhood, Suid. s.v. ἐκ τιτυννῶν.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τύνη Dictionary τυννοῦτος →
An open-access project