τυμβεύω

A. bury, σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ S. Aj. 1063, cf. E. Hel. 1245:—Pass., ποῦ δ’ ἐτυμβεύθη τάφῳ; Ar. Th. 885:—Med., Nonn. D. 5.549, al.

2. πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς pour libations on his grave, S. El. 406.

II. intr., dwell entombed, ἐν τοιαύτῃ ζῶσα τυμβεύειν στέγῃ Id. Ant. 888.