τρόπις

A. τρόπεως Placit. 2.4.15, Hdn. Epim. 135; Ion. gen. τρόπιος Od. 19.278, Hdt. 2.96; τρόπιδος EM 811.21; dat. τρόπιδι A.R. 1.388; acc. τρόπιν Hippon. 50, Orph. A. 271: pl. τρόπεις, dat. τρόπισι D.C. 48.38: (τρέπω):—ship's keel, Od. 5.130, 12.421, Hdt. l. c.; τ. νεός Od. 7.252, 19.278; πλοίου τ. Arist. Metaph. 1013a5; and poet. ship, S. Fr. 143; τρόπεις θέσθαι lay down keels for building ships, Plu. Demetr. 43; cf. τροπιδεῖον: metaph., λέγε νυν τὴν τ. τοῦ πράγματος Ar. V. 30.