τροπαιόφορος

A. bringing trophies, Κύπρι AP 5.293.24 (Agath.); bearing a trophy or emblem of victory, Νίκη D.S. 18.26; Ζεὺς τ., = Lat.Jupiter Feretrius, Mon.Anc.Gr. 10.9; εἰκόνες Plu. Rom. 16.

2. a coin, Inscr.Délos 1439 Cb 1, 1443 A i 141 (ii B. C.).

II. = Lat. triumphalis, πομπή D.H. 3.31, etc.; ἁψίς D.C. 49.15.