τρίοδος

A. = τριοδία, a meeting of three roads, Thgn. 911, Pi. P. 11.38 (where the pl. [cj.] is used for the sg., cf. Mosch. 1.2, Epigr.Gr. 841 (Thrace), IG 3.1418.2); τροχήλατος σχιστῆς κελεύθου τρίοδος A. Fr. 173, cf. E. Supp. 1212, Pherecr. 130.3 (anap., pl.), Ar. Fr. 204 (pl.), Pl. Grg. 524a, etc.

2. [Ἑκάτη] ναίουσ’ ἱερὰς τ. S. Fr. 535 (anap.); ἁ θεὸς ἐν τριόδοισι Theoc. 2.36; the τρίοδοι were frequented by fortune-tellers and loungers, Thphr. Char. 16.5,14, Aristid. Or. 22 (19).10; φαρμακοπώλης ἐκτριόδου Gal. 9.823; ἐκτῆς τ. ἰατροί Id. 10.786: hence οἷα ἐκ τριόδου, i. e. vulgar, Luc. Hist.Conscr. 16, etc.; λοιδορίαι ἐξ ἐργαστηρίων καὶ τριόδων D.C. 46.4; of certain women, τρίοδοί τινες . . ἐγένοντο Clearch. 25 (τριοδίτιδες cj. Lobeck).

3. prov. also of persons in doubt, ἐν τριόδῳ δ’ ἕστηκα Thgn.l.c.; στὰς . . , καθάπερ ἐν τ. γενόμενος Pl. Lg. 799c; ἐν τ. εἰμί Zen. 3.78, etc.

4. a measure in Egypt, μέτρῳ τῷ καλουμένῳ BGU 920.21 (ii A. D.).

5. the 'trivium', Simp. in Cael. 131.28.

6. metaph., τὰς συμφωνούσας ἁρμονίας τ. Ion Eleg.3.2.

II. perh. = τετραοδία, Chrysipp. ap. S.E. P. 1.69 (cf. Stoic. 2.206).