τρίμορφος
ον
A.
three-formed, Ἑκάτη τριοδῖτι, τρίμορφε, τριπρόσωπε Chariclid. 1, cf. Lyc. 1176, Corn. ND 34; τὸν τ. θεὸν ἔτι κυόμενον ἐν τῷ ᾠῷ Orph. Fr. 60; χαῖρε πάτερ κόσμου, χαῖρε τρίμορφε θεός CIG 4971 (Egypt), Sammelb. 6128.
II.
pl., = τρεῖς, Μοῖραι τ. the three fates, A. Pr. 516.