τρίκωλος

ον, τό
A. three-membered, μερίοδος Hermog. Inv. 4.3, cf. Demetr. Eloc. 17: τρίκωλον,τό, a sentence of three clauses, D.H. Comp. 9, Quint. Inst. 9.3.77, cf. Donat. ad Ter.Hec. 291.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τρικώλιος Dictionary τρικώμαρχος →
An open-access project