τρίκοκκος

ον, ὁ
A. with three grains or berries, Sch.ll. 14.183:—τρίκοκκος,ὁ, = μέσπιλον, Dsc. 1.118; = ἡλιοτρόπιον τὸ μέγα, Plin. HN 22.60; ἡλιοτρόπιον τ. Aët. 12.63.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τρικόκκια Dictionary τρικόλλυβον →
An open-access project