τρικάρηνος

ον
A. three-headed, Πτωΐου κευθμών Pi. Fr. 101 (codd. Str., ‐καράνου Bgk.), cf. Coluth. 14, etc.; τ. ὄφις Hdt. 9.81.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← Τρικάρανος Dictionary τρίκαρπος →
An open-access project