τριηριτικός

ή, όν
A. of or like a trireme, ὑποζώματα IG 22.1629.70,100,134: for τριηρετικὰ σκεύη App. Praef. 10, Pun. 96, and ‐ρετικοὶ φάσηλοι Id. BC 5.95, τριηριτ‐ shd. be read.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τριηρίτης Dictionary τρίηρον →
An open-access project