τριετηρικός

ή, όν
A. belonging to a τριετηρίς, παντέλεια Plu. 2.671d; ἀγῶνες τ. IG 5(1).662.6 (Laconia), cf. POxy. 2105.3 (ii A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τριετήρης Dictionary τριετηρίς →
An open-access project