τρίβος

A. worn or beaten track, ἐν τρίβῳ μάλιστα οἰκημένοι in the path (of the war), Hdt. 8.140. β’ (so ἐν τ. τοῦ πολέμου κείμενος D.H. 6.34, 11.54); τ. ἁμαξήρης E. Or. 1251; λεπτὴν τ. ἐξανύσαντες Theoc. 25.156; ἡ τ. τῆς ἀτραποῦ the track of the path, D.S. 17.49; διασχισθέντες [τῆς ὁδοῦ] τρίβῳ τινί by following a track, X. Cyr. 4.5.13.

2. metaph., path, h.Merc. 448; ποίην τις βιότοιο τάμοι τρίβον; AP 9.359 (Posidipp.); βιότου τ. ὁδεύειν Anacreont. 38.2; ποίην τις πρὸς ἔρωτας ἴοι τρίβον; AP 5.301.1 (Agath.); τῆς αἰτίας ἴχνος καὶ τ. track, Plu. 2.68of: pl., τρίβοι ἐρώτων A. Supp. 1042 (lyr.).

II. rubbing, attrition, Id. Ag. 391 (lyr.); τ. κρηπῖδος the rubbing of a shoe, Aret. SD 2.12.

2. socket, friction-joint, ἡ κεφαλὴ τοῦ βραχίονος . . τρίβον ἑωυτῇ πεποιημένη Hp. Art. 7, cf. 55; τὸ ἔθος τρίβον ποιεῖ Id. Mochl. 41; area of friction or pressure of a bandage, Id. Off. 8.

3. delay, A. Ag. 197 (lyr.).

III. bodily exercise, Nic. Al. 592 (pl.).