τριβακός

A. rubbed, worn, χλαμύς AP 6.282 (Theod.); τρίβων Luc. Gall. 9; ἱμάτια PTeb. 230 (ii B. C.), cf. PCair.Zen. 92.4, al. (iii B. C.), Gal. 15.192, Sch.Ar. Pl. 714; διφθέραι Gal. 11.133; ῥάκος Id. 10.703; τελαμῶνες Sor. 1.83; τὰ ἐπιβλήματα πρὸς λόγον τῆς ὥρας θερμότερα ἔστω ἢ τριβακώτερα ib.85, cf. 2.46; θέρους ὄντος ὀθόνια καὶ τ. ἱμάτια δοκεῖν φορεῖν ἀγαθόν Artem. 2.3.

2. sens. obsc., πάσσαλος AP 5.128 (Autom.).

3. of persons, experienced, [ἰατρός] Gal. 15.582 (Comp.); ἰατροὶ γέροντες Id. 8.155; ὁ περὶ ταῦτα τ. ὤν Id. 14.258; 'old hand', crafty fellow, Eust. 932.46.

II. τριβακὴ ἀσέλγεια (v. τριβάς) Luc. Am. 28.