τόρνος

A. carpenter's tool for drawing a circle, like our compasses, prob. a pin at the end of a string, Lat. tornus (Plin. HN 7.198), Thgn. 805; κυκλοτερὴς ὡς ἀπὸ τόρνου (of the representation of the earth in early maps) Hdt. 4.36; τροχὸς τόρνῳ γραφόμενος E. Ba. 1067 (perh. in signf. 11); κύκλος τις ὡς τόρνοισιν ἐκμετρούμενος Id. Fr. 382.3.

2. κύκλου τ. the centre of a circle, X. Vect. 1.6.

II. turning-lathe, βόμβυκας τόρνου κάματον A. Fr. 57.3 (anap.); καθάπερ τῆς ἐν τόρνψ κυκλοφορουμένης σφαίρας as of a ball being turned in a lathe, Arist. Mu. 391b22; τὰ τοῖς τόρνοις γιγνόμενα ἐπίπεδά τε καὶ στερεά Pl. Phlb. 51c, cf. 56c; ὁ Ἰουδαϊκὸς λίθος . . ἔχων γραμμὰς παραλλήλους ὡς ἀπὸ τόρνου Dsc. 5.137; metae . . ex torno ita perfectae, ut alia in aliam inire convenireque possit, Vitr. 9.8.6, cf. 10.7.3; ἄξων ἀπὸ τόρνου εἰργασμένος Hero Spir. 1.16, cf. Aut. 11.2.

III. that which is turned, circle, round, D.P. 157.