τορέω

A. τορήσας Sardis 7(1) No.83, (ἀντι‐) Il. 10.267: aor. 2 ἔτορον Il. (v. infr.); redupl. τετορήσας h.Merc. 119, cf. Hsch. s. vv. τέτορεν, τετόρῃ:—Pass., pf. τετόρημαι Nonn. (v. infr.): (τόρος):—bore, pierce, ἔτορε ζωστῆρα Il. 11.236; τορήσας, v. supr.:— Pass., σπλάγχνα . . τετορημένα χαλκῷ Nonn. D. 5.26; ἔγχεϊ ib.13.493.

2. metaph., proclaim in shrill piercing tones, irreg. fut. τετορήσω Ar. Pax 381; cf. τορεύω 1, τορός.

II. = τορνεύω, work, shape, χέλυν Arat. 269, cf. AP 9.162.