τορευτής

οῦ, ὁ
A. one who works in relief, Plb. 26.1.2, CIG 3306 (Smyrna), D.H. Comp. 25, Sardis 7(1) No. 56.10 (ii A. D.); cf. τορνευτής.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τόρευσις Dictionary τορευτικός →
An open-access project