τόπαρχος

ταπαρχος, ό, ὁ
A. ruling over a place, γυνή mistress, A. Ch. 664 (ταπαρχος (suprascr. ό) cod. M).
II. = τοπάρχης, SIG 880.29, al. (Pizus, iii A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τοπαρχία Dictionary τοπαςτέον →
An open-access project