τοξεύω

A. shoot with the bow, τινος at a mark, Il. 23.855; πάντες, ὥστε τοξόται σκοποῦ, τοξεύετ’ ἀνδρὸς τοῦδε S. Ant. 1034; also τ. ἐπὶ σκοποῦ Pl. Sis. 391a; ἐς ἀλλήλους Hdt. 1.214, cf. X. Cyr. 3.3.66; κατά τινων Luc. Pisc. 7 (metaph.); ἐς χωρίον, ἐς τὰ γυμνά, Hdt. 8.128, Th. 3.23; ἐπ’ ἐκεῖνο Luc. Cal. 15 (metaph.); πρὸς τὸν οὐρανόν Hdt. 4.94: metaph., τοξεύσασα τῆς εὐδοξίας E. Tr. 643, cf. Ion 1411: abs., use the bow, Hdt. 1.136; τὸν παῖδα τοξεύσας ἀπολωλέκεε by an arrow, Id. 3.74, cf. Ar. Av. 1187, Th. 4.48, etc.; καθ’ ὑπερβολὰν τοξεύσας having shot too high, S. OT 1197 (lyr.); εὔστοχα or ἄσκοπα τ. with good or no aim, Luc. Nigr. 36, Tox. 62.

II. c. acc. objecti, shoot or hit with an arrow, X. An. 4.2.12; θηρίον Id. Cyr. 1.2.10; ἔλαφον Arist. Mir. 837a15:—Pass., to be struck by an arrow, Th. 3.98, X. An. 1.8.20, 4.1.18, Dsc. 3.32.

2. metaph., Ἔρως ἐτόξευσ’ αὐτόν E. Tr. 255; ἡ τυραννὶς πάντοθεν τοξεύεται is aimed at, Id. Fr. 850.

3. c. acc. rei, shoot from a bow, metaph., discharge, send forth, τ. ὕμνους Pi. I. 2.3; γλῶσσα τοξεύσασα μὴ τὰ καίρια A. Supp. 446; ταῦτα νοῦς ἐτόξευσεν μάτην hath shot these arrows in vain, E. Hec. 603:—Pass., ἡμῖν γὰρ ἤδη πᾶν τετόξευται βέλος A. Eu. 676.