τολμητός

ή, όν, ός, όν
A. ventured, to be ventured, πὰν τόλματον Sapph. 2.17; ἔστ’ ἐκείνῳ πάντα . . τολμητά within the compass of his daring, S. Ph. 634, cf. Cratin. 324b; ἐλπὶς τ. E. l. c.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τολμητικός Dictionary τόλμιλλος →
An open-access project